

miércoles, 25 de mayo de 2011
A Irlanda y... ¡A ver que pasa! :)
Y... Que el tiempo decida... De momento, me voy a Cork...A soñar un rato, a hablar inglés y sobretodo, a renovar los aires...


El Gran Salt...*
EL GRAN SALT
“Agafa’t fort i, si pots, cau
amb els dos peus i en un lloc pla”.
I mereixíem un comiat
més digne de ser recordat
i no aquest veure’ns destrossats
per la força de la gravetat.
(Manel ^^ )
jueves, 19 de mayo de 2011
"Adelante Bonaparte" Standstill - La Familia Inventada

La familia inventada, una infancia oxidada.
Trozos de metal que se resquebrajan en hileras y cortan el viento al pasar.
Se me clava esa espina en la garganta.
Dominio de su alma inocente.
"Soy el rey del mundo" grita.
Desconsoladamente.
Circunstancias que le hicieron perder,
personas que le hicieron caer,
Sueños que quiso rehacer pero que el mundo destruyó para siempre.
"Adelante Bonaparte" le digo, pero no me oye, "¡Adelante Bonaparte!"
Se sume en su tristeza y la mece en la estrecha locura de una mente infantil en un cuerpo de adulto.
Camicace nauseabundo, esa soledad que te corroe.
"Adelante Bonaparte", pero ya no escucha, no puede desde tan lejos.
La sangre retumba en sus oídos y miles de imágenes se aparecen ante él.
Llora, pero sin pestañear si quiera, no vaya a perderse ese espectáculo.
De pronto, todo se apaga, se vuelve oscuro.
Solo una sutil llama, en medio de la sala, se deja consolar entre sus manos.
Un atisbo de esperanza se dibuja en su mirada.
Debo intentarlo, por si acaso me oye: "Adelante Bonaparte" le grito, ¡Adelante Bonaparte!
Y entonces reacciona y se da cuenta. Sus cordoneras desatadas en el suelo dibujan un difuso cúmulo de líneas curvas.
Se las ata itso facto, colocando la llama sobre el frío suelo, y aún así, no se apaga.
Ha dejado de llorar.
Me sonríe desde el fondo de la habitación y aunque todo esta oscuro y apenas puedo ver las sombras de su rostro, la vela alimenta su luz para que pueda observar, a lo lejos, su sonrisa inocente, aún algo turbia, pero a la vez reconfortada.
lunes, 16 de mayo de 2011
Hoy...A la Carta...
Me apetece escribir un rato. Eso hago. Quiero saltar en la cama, darme un minuto... ah, ya está.
Me apetece chocolate, tal vez en unos minutos haga un viaje a la despensa, pero vosotros nunca lo sabréis... jajaja!!
Tengo sueño, pero no quiero dormir, de modo que omitiré los quejidos de mi cerebro que está algo vago... Y es que, últimamente, ya no quiere trasnochar y necesita refrigerarse tras cualquier mínimo esfuerzo...
Quiero un beso de buenas noches... Suerte que tengo a mi hermana para hacerme el favor.
Tengo ganas de hablar con Miguel un rato, voy a llamarle. No hay nada mejor que una buena conversación nocturna con mi mejor amigo...
Ups, hoy no escribí en mi diario, no importa, lo haré luego. No siento necesidad, de ser así me habría acordado de escribirlo...
Voy a leer una frase de Woody Allen, siempre me hacen sonreír y me apetece bastante ahora mismo...
já, me quedo con esta: "Sólo existen dos cosas importantes en la vida. La primera es el sexo y la segunda no me acuerdo." jajaja es una broma sincera y algo cruel... Me encanta.
Me apetece una buena canción... ¿Chove en Santiago? Me vale, de sobra...
Estoy deseando oirla y tumbarme sobre la cama, cerrar los ojos y soñar con cada nota y cada verso... Y eso... Eso es justo lo que voy a hacer... Hasta mañana seredipiblogos! :D
domingo, 15 de mayo de 2011
Simon On the Beach
Simon on the Beach, es un grupo de música que ando escuchando últimamente... Una mezcla entre pop, folk y country... Es muy sencillo en los ritmos, y esa sencillez les da un toque mágico.
No se complican con enrevesadas melodías que no tienen ni pies ni cabeza. Hablan con un ritmo que llena directamente los sentidos, sin pasar por el cerebro, sin que tendamos a analizar cada nota continuamente.
Desprende tranquilidad y buen rollo.
Sus primera canción, Things that Happen... Me encanta. "Cosas que pasan" y es que los acordes hablan por si solos, entiendas o no la letra, algo te dice, sí, son cosas que pasan. Pasan y punto. No se molestan en buscarles un por qué, es mejor dejarse llevar mientras escuchas una dulce melodía que te ayude a enfriar un poco las ideas y a no ver lo que venga tan negro, sino como algo que da paso a otra cosa mejor...
Bonita filosofía, ¿No creéis? Brindo por ella. Brindo por ellos. Simon On the Beach...

martes, 10 de mayo de 2011
Duérmete niña...
"Duérmete niña,
duérmete ya,
que si no el Coco,
te comerá..."

¡He conseguido conciliar el sueño más de cinco horas seguidas! Nuevo récord. :D
"Ya no me acuerdo de nada
Si perdí o si gane, si fue real o si soñé
Si estuve al borde del delirio
Ya no me acuerdo de nada,
de nada...
Ya no me acuerdo de nada"
Suscribirse a:
Entradas (Atom)






